Een nieuwe Kawabata-vertaling

In de jaren tachtig ontgrendelden de boeken van Yasunari Kawabata (1899-1972) voor ons de poorten tot de Japanse literatuur. Zijn fijnzinnige Nagels in de ochtend en vooral het suggestieve Sneeuwland (1937) zijn we daarom blijven koesteren. Kawabata, die in 1968 de Nobelprijs Literatuur kreeg en in 1972 zelfmoord pleegde, is de laatste jaren weggedeemsterd bij de Westerse lezer, die zich misschien vooral De schone slaapsters (1960) herinnert, een boek dat door sommigen als te traag en te verstild wordt beschouwd (zie bijvoorbeeld deze recensie over een recente heruitgave). Nu verschijnt bij Meulenhoff eindelijk weer eens een nieuwe vertaling, Schoonheid en verdriet. Schoonheid en verdriet dateert uit 1964 en verhaalt de destructieve liefdesaffaire van de getrouwde schrijver Oki Toshio met een meisje van zestien, Otoko. Meer dan twintig jaar na hun laatste ontmoeting achtervolgt deze relatie hen nog steeds. "Wat begint als een sentimentele re√ľnie tussen de ouder wordende Oki en de teruggetrokken kunstenares Otoko Ueno escaleert in een duistere erotische vendetta", aldus de aankondigingstekst. De gerenommeerde Japanoloog Luk Van Haute tekende voor de vertaling. Voor Deus Ex Machina stelde hij in 2004 het nummer Nippon Express samen waarin hij de nieuwste trends in de Japanse literatuur detecteerde.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 24-10-2006
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening