Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk: "In de eerste plaats schrijver"

De Turkse schrijver Orhan Pamuk (54) kreeg vandaag van de Zweedse koning zijn Nobelprijs Literatuur overhandigd. De hele voorbije week was Pamuk in Stockholm aanwezig, waar hij van de ene persconferentie en huldediner naar de andere lezing werd gesjouwd. De auteur van Ik heet Karmozijn (1998) en Sneeuw (2002) sloeg zich met veel humor en flair doorheen de plichtplegingen, waarbij hij netjes de politieke valkuilen vermeed. Pamuk wordt als een mediator tussen de culturen gezien en is in Turkije niet onomstreden. Toch benadrukte hij in de eerste plaats "een schrijver" te zijn en niet noodzakelijk een "bruggenbouwer": "Ik hou niet erg van het beeld dat ik de westerse en de islamcultuur nader tot elkaar moet brengen. Ook na de Nobelprijs wil ik mijn intensiteit als schrijver vrijwaren. [...] Ik schrijf niet terwille van de boodschap", zei hij. "Literatuur heeft geen uitstaans met macht. Literatuur dient wél om dingen te begrijpen." Veel aandacht ging er naar de traditionele Nobelprijslezing op donderdagavond, waar Pamuk een roerende hommage aan zijn in 2002 overleden vader bracht. Deze vertrouwde hem ooit een koffer vol onuitgegeven manuscripten toe, waarmee Pamuk eerst geen raad wist. De werkelijk briljante tekst (My father's suitcase), tegelijk een diepgaande bespiegeling op de ambities én wankelmoedigheden van het eigen schrijverschap, staat hier in vijf talen integraal te lezen. De Franse auteur Pierre Assouline becommentarieert hem op zijn blog voor Le Monde en ziet hem als tegenhanger van de Brief aan mijn vader van Franz Kafka. Zie ook dit ceremonieverslag van Michael Zeeman in De Volkskrant.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 10-12-2006
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening