Günter Grass en de wereldvrede

Precies 25 jaar geleden, op 13 december 1981, kwamen in Oost-Berlijn schrijvers uit Oost en West bijeen die zich wilden inzetten voor de goede zaak: de bedreigde "wereldvrede". Intussen enigszins onder het stof van de Duitse geschiedenis verdwenen schrijvers als Christa Wolf, Heinar Kipphardt, Jurek Becker, Thomas Brasch en Stefan Heym tekenden present, net als het dan nog verre van bezoedelde geweten van Duitsland, Günter Grass. De samenkomst, de Berliner Begegnung zur Friedens-förderung, vond toepasselijk plaats op de Alexanderplatz, als om eer te brengen aan Alfred Döblins Duitsland – weliswaar kwalijk ruikend, maar nog in één min of meer vredelievend geheel. Even voordien had zich op dezelfde plek een top van het Warschau-pakt afgespeeld. De organisatie van het congres lag in handen van de DDR-auteur Stephan Hermlin, en toenmalig DDR-leider Erich Honecker keek vanop afstand goedkeurend toe. Het communistische regime wilde zich, na de nog steeds nazinderende ausbürgerung van zanger en schrijver Wolf Biermann in 1976, tegenover Westerse intelligentsia rehabiliteren. Ondanks de geladen sfeer kon er relatief openhartig worden geredetwist. Rolf Schneider, ook op de conferentie aanwezig, schrijft in Die Welt een verslag van de gebeurtenissen en neemt het op voor voor Grass die de ‘spionne brüskierte’. In 1999 zou een gelouterde Grass in Mijn eeuw schrijven dat "Biermann beledigd was omdat de Muur omviel zonder zijn toedoen". En nog later zou blijken dat ook Grass niet meteen de geschikte persoon was om over wereldvrede te confereren – of nét wel?
Tags: Duitse literatuur, Nobelprijs
Geplaatst door Hans Cottyn op 13-12-2006
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening