Drie literaire 'mopperkonten'

Het Nederlandse opinieweekblad HP/De Tijd, dat met de steeds lezenswaardige Max Pam in de rangen zijn literair peil nog wel eens hoog weet te houden, zette vorige week drie vooraanstaande Nederlandse literatuurcritici rond de tafel. Arjan Peters (De Volkskrant), Pieter Steinz (NRC-Handelsblad) en Arie Storm (Het Parool) mochten vrijuit kissebissen over zin en onzin van de literatuurkritiek, de vraag of "recensenten het wel zo fijn vinden om een boek negatief te bespreken" en welke criteria ze zoal hanteren. Regelmatig vlogen de heren elkaar in de haren en ook de "kankerporno" en "gesneden glijkoek" van Kluun werd door de mangel gehaald. Niettemin: voor wie wil gluren in de keuken van de literatuurcriticus is het door Ad Fransen gemodereerde gesprek verplichte lectuur. Over het literair opvoeden van lezers zegt Peters: "Er zit automatisch iets missionarisachtigs aan ons vak, want je schrijft over boeken die helemaal niet stroken met de bestsellerlijsten. [...] Eigenlijk vertel je als criticus: Dit is er ook nog!" Storm, die in Het Parool regelmatig op een onnavolgbare manier als een houwdegen tekeer gaat, heeft "niet zo'n hoge pet op van het leesgedrag van mensen". Steinz, chef NRC-boeken, gelooft in schema's die de lezers "op het spoor brengen van boeken [..] die aan elkaar verwant zijn": hij is de initiator van de leesgids Lezen & cetera en heeft de vondst ook in de NRC Boeken geïmporteerd, waar je intussen over de schema's en kadertjes struikelt. Commentaar van Peters: "Pieter doet met die schemaatjes ook net alsof literatuur een rekensom is. Als je die en die schrijver bij elkaar optelt, dan komt die eruit. Dat stuit me tegen de borst." De gemoederen laaien hoog op als het over Frénk van der Linden en De steniging gaat, door Storm gedecimeerd: "Sorry, maar we leven in harde tijden waarin soms sprake is van literaire oorlogsvoering." Over debutanten zegt Peters dat ze meer tegen zichzelf in bescherming moeten worden genomen: "Debuten worden klakkeloos gelanceerd", wat Storm beaamt: "Die schrijvers zijn zelf vaak ook heel erg overtuigd van hun talent, terwijl het allemaal lucht en hoogmoed is. Op die arrogantie, luiheid en vooral onkunde probeer ik in mijn recensies wel de vinger te leggen." Vrij grote eensgezindheid heerst over de inzet van een recensie:"volle ernst" maar liefst plezierig geschreven. En helemaal "niet leuk [is het] om een gemiddelde recensie te schrijven waaruit blijkt dat het boek je niet heeft geraakt", benadrukt Steinz. Het interview besluit met een revelatie van Storm over Freek de Jonge, die na diens barslechte recensie van Door de knieën Storm toesiste dat hij "hem graag op zijn bek wil slaan." Of hoe recenseren echt wél gevaarlijk kan zijn.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 20-12-2006
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening