Nieuw grafmonument voor Martinus Nijhoff

De Nederlandse dichter, toneelschrijver en essayist Martinus Nijhoff krijgt een nieuw grafmonument. De Stichting Altvoorde, die zich hiervoor jarenlang had beijverd en er zelfs een rechtszaak voor aanspande (zie eerder bericht), heeft nu de grafrechten verworven. "Aan het graf is al lange tijd niets gedaan. Nu kunnen we eindelijk een representatief monument plaatsen", aldus Bouke Jacht van Altvoorde in De Volkskrant via ANP.
Samen met zijn vrouw, de actrice en chanteuse Georgette Hagedoorn, ligt Martinus Nijhoff in een familiegraf op begraafplaats Wetsduin in Den Haag. Hagedoorn was voordien gehuwd met de acteur Ben Royaards, waardoor hun zoon Jules na de scheiding de stiefzoon van Martinus Nijhoff werd. Het familiegraf in Den Haag is momenteel eigendom van de familie Royaards. Deze wilde de grafrechten overdragen aan de stichting Altvoorde, zodat deze fondsen kon werven om het graf op te knappen. Maar dat was tegen de gehanteerde regels van de gemeente Den Haag. Nu is juridisch een uitzondering gemaakt en krijgt Altvoorde de rechten in handen.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 03-10-2007
Verwante berichten
Reacties

Vandaag nam ik kennis van de onthulling van het nieuwe grafmonument voor Martinus Nijhoff op de Haagse begraafplaats Westduim. Na het zien van de bijgevoegde foto van het monument was ik teleurgesteld. Ik betreur het dat er geen nieuwe bronzen Waterman op het graf van Martinus Nijhoff is geplaatst. Nijhoff had in zijn tuin in Den Haag een klein waterbekken met daarbij een Waterman: 'De bronzen jongen met de vis.', zoals hij het beeldje zelf noemde. Volgens Nijhoff's laatste wil is de Waterman in 1953 op zijn graf geplaatst, maar onverlaten hebben het graf geschonden en de Waterman meegenomen. Waarom wilde Nijhoff 'de bronzen jongen' op zijn graf? Volgens mij omdat de Waterman het symbool van de individuatie (heelwording) is. Nijhoff streefde middels zijn dichtwerk naar heelwording, naar het samenvallen met het kind in hem, naar weer puur, echt zijn als een kind. Op vele plaatsen in zowel zijn poezie als zijn versexterne poetica wordt het streven naar zich te ontwikkelen tot de zuiverheid van een kind duidelijk. De symbolische betekenissen van 'water' en 'vis' zijn in dit verband ook belangrijk. Ik had mij er zo op verheugd: een zwartgranieten sokkel met op kinderooghoogte een geaderd marmeren gedenkplaat waarop in uitgespaarde gouden letters het gedicht 'Het Kind en ik' met daaronder zijn naam met geboorte- en sterfjaar; op de sokkel een meterhoge Aquarius met een vis in de hand die water spuit in de bekkenvormige bovenkant van de sokkel.

geplaatst door Brian van Eijk op zondag 18 april 2010 om 12u31
Geef uw mening