De landschappen van W.G. Sebald

De Duitse schrijver W.G. Sebald die in december 2001 om het leven kwam bij een dom auto-ongeluk, voelde zich bijna fysiek aangetrokken tot de voortdurend onder druk staande landstreek East Anglia, waar hij vanaf 1970 aan de Universiteit van East Anglia in Norwich doceerde. Vooral in De ringen van Saturnus (1988) speelde dit desolate landschap vol uitgestorven dorpjes een eersteplansrol. Sebald had iets met de wijdse open ruimtes waarboven het wolkendek zich in wisselende formaties samentrok. Hij wist er op ongeziene wijze herinneringen, biografie├źn, rev├¬rieen en anecdotes uit te distilleren, aldus Sarah Emily Miano in The Guardian. Meermaals benadrukte de auteur hoe willekeurig de herinnering zich kan vertakken langs vreemdsoortige ketens van associaties en affecties. Zeven Britse hedendaagse kunstenaars lieten zich inspireren door de geschriften van Sebald en doolden door zijn geliefde landschappen. Het resulteert in de grootschalige tentoonstelling Waterlog. Het is een initiatief van het Sainsbury Centre for Visual Arts. Tacita Dean, Marcus Coates, Alexander en Susan Maris, Guy Moreton, Alec Finlay en Simon Pope mogen op verschillende plaatsen hun visie op East Anglia evoceren. Dean maakte onder meer een gevoelige film over Michael Hamburger, vriend van Sebald en eveneens dichter, vertaler en literair historicus (die amper gefictionaliseerd in Sebalds boeken opduikt). Het verslag in The Guardian maakt alvast bijzonder nieuwsgierig. Het evenement loopt tot 24 juni 2007. Zie over W.G. Sebald ook dit eerdere DPM-bericht. [foto Guy Moreton, (c) SCVA)
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 12-02-2007
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening