Hugo Raes vanonder het stof

De Vlaamse schrijver Hugo Raes (°1929) stond in de jaren zestig in het zenith van de Nederlandse literatuur. Met boeken als De vadsige koningen (1961), Hemel en dier (1964), Een faun met kille horentjes (1966) en Reizigers in de antitijd (1970) werd hij omarmd door de kritiek en door jong lezend grut. Raes' boeken hadden een autobiografische inslag, waarbij angst, eenzaamheid en absurditeit een grote rol speelden, net als een ontembare, vaak erotisch gekleurde vrijheidsdrang. "Het was de tijd dat Raes samen met W.F. Hermans en Gerard van het Reve werd uitgeroepen tot "de aanstootgevers", schrijft Max Pam in een recensie van het dagboek Een aquarel van de tijd (2001), waarin Raes uitgebreid én met een tikkeltje miskenning terugblikte op die woelige jaren. De voorbije decennia raakte de bijna 78-jarige auteur helemaal veronachtzaamd. Een aantal liefhebbers en bewonderaars van Raes' werk wil nu zijn oeuvre opnieuw onder de aandacht brengen en richtte zopas de Literaire Kring Hugo Raes op. Het genootschap wil "persoon en het werk van Hugo Raes behoeden voor de toekomst". Er wordt ook onderhandeld met het Letterenhuis in Antwerpen om er het volledige archief (manuscripten, foto- en filmmateriaal, correspondentie met o.a. Anaïs Nin, en onuitgegeven werk) onder te brengen. Er worden ook plannen gesmeed voor een tweejaarlijkse nieuwsbrief en een academische zitting in het najaar. Er is ook een bijzondere activiteit voorzien bij de 78ste verjaardag van Hugo Raes. Wie geïnteresseerd is in de initiatieven van de Literaire Kring Hugo Raes, kan contact opnemen met Siegfried Raes via sieg.raes@skynet.be
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 13-02-2007
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening