Literaire canonvaarder Hugo Brems rancuneus?

Het was even knipperen met de ogen bij dit bericht, dat niet van aard is om het vertrouwen in de literaire canonvorming te verhogen (en tegelijk zo uit de Story lijkt te zijn weggelopen). KUL-literatuurhistoricus Hugo Brems zou zijn ex-minnares Patricia de Martelaere mordicus uit zijn in februari 2006 verschenen naslagwerk over de naoorlogse Nederlandse literatuur (Altijd weer vogels die nesten beginnen) hebben geweerd. De titel van het boek komt zo in een nogal schril daglicht te staan. Knack - dat spreekt van een staaltje literair "negationisme" - meldt zopas op zijn website dat de onder meer met de Staatsprijs bekroonde essayiste en romancière "niet meer kan zwijgen over zoveel literair onrecht." De demarche is opmerkelijk, omdat De Martelaere bijzonder gehecht is aan haar privacy en haar boeken liefst voor zich laat spreken. "Ik ontbreek in die geschiedenis omdat Brems meer dan tien jaar geleden een verhouding met mij had", zegt ze nu. De schrijfster vertelt erbij dat Brems zichzelf als minnaar te gedetailleerd terugvond in de eerste aanzetten van haar roman Het onverwachte antwoord. "De kwestie is dat ik samen met Brems in de redactie van het literaire tijdschrift Dietsche Warande en Belfort zat, nog voor er sprake was van een verhouding, en dat hij mij toen een geweldige auteur vond. Toen de verhouding afsprong, is zijn houding tegenover mij radicaal omgeslagen", aldus de Martelaere. Op een bepaald moment dreigde Brems zelfs met juridische maatregelen indien de Martelaere een verhaal (waarin Brems zich kennelijk geviseerd voelde) zou opnemen als hoofdstuk in haar volgende roman. Toen de Martelaere dan toch haar affaire met Brems in de roman Het onverwachte antwoord verwerkte, sloegen de stoppen bij Brems door en schrapte hij haar uit het literatuurhistorische geheugen van de Nederlandstalige literatuur, zo beweert Knack. Brems spreekt nu van een "jammerlijke vergetelheid" die hij in een volgende versie van zijn literatuurgeschiedenis zelfs bereid is recht te zetten. Brems ontving voor zijn soms scherp bekritiseerde boek onlangs de Groene Watermanprijs . Hij is een invloedrijk man in de Vlaamse literaire wereld. Volgens het Knack-telwerk van Frank Hellemans en Karl van den Broeck zetelde Brems intussen in meer dan 40 literaire jury's. "Dat Brems met dit staaltje van negationisme als criticus en literatuurwetenschapper veel van zijn geloofwaardigheid heeft ingeboet, is duidelijk", concluderen ze.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 02-02-2007
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening