Juryperikelen bij Vlaamse cultuurprijzen

De krant De Morgen maakte vandaag kanttekeningen over mogelijke belangenvermenging bij de toekenning van de Vlaamse cultuurprijs voor Toneelliteratuur, die afgelopen maandag naar theatermaker Jan Lauwers ging. De jury die Lauwers de prijs verstrekte, bestond slechts uit drie personen én een van de drie was Sigrid Bousset, zo schrijft Jeroen de Preter. Bousset verrichtte onder meer de dramaturgie van Alles is ijdelheid, de laatste productie van diezelfde Lauwers. Voorzitter van deze jury was Pol Arias, theaterrecensent van Radio 1 (het andere lid was Veerle Keuppens). Arias gaf aan dat de jury in de knoop zat met het gegeven: "Sigrid Bousset heeft het probleem zelf aangekaart", aldus Arias. "Ze zat er zeer mee verveeld, te meer omdat ze vroeger ook voor Jan Fabre, een andere genomineerde, heeft gewerkt. Ik heb haar gevraagd om niettemin in de jury te blijven zetelen. Als Sigrid was opgestapt, hadden we met een jury van twee moeten beslissen. Terwijl ik me daarvoor al had afgevraagd of drie wel voldoende is voor een geldige zitting."Bousset bevestigt de versie van Arias. "Ik heb er me echt wel ongemakkelijk bij gevoeld", zegt ze in De Morgen. "Ik heb in 2006 inderdaad enkele maanden voor projecten van Jan Lauwers gewerkt. Toen ik besloot om toe te treden tot de jury had ik nooit gedacht dat uitgerekend Jan Lauwers en Jan Fabre genomineerd zouden worden. Zelf heb ik uiteraard andere namen voorgesteld." Bousset voelde zich ook voor voldongen feiten geplaatst."Er was me verteld dat de jury uit acht leden zou bestaan. Uiteindelijk bleken het er maar drie. [..] Terwijl je voor een dergelijke prijs eigenlijk met vijf juryleden zou moeten zijn." De inflatie aan cultuurprijzen en dezelfde vijvers waaruit jurycomponisten telkens vissen maakt "het samenstellen van een representatieve en 'zuivere' jury allesbehalve een makkelijke klus", concludeert de krant. Vanmorgen reageerde Paul Arias nog op het artikel op Radio Klara. Daar wees hij met de vinger naar het kabinet-Anciaux, dat volgens hem de jury veel te laat samenstelde, waardoor ook gedegen voorbereidend werk amper mogelijk bleek. Theaterteksten van de voorbije drie jaar herlezen vraagt immers wel wat tijd. Arias gaf toe dat hij geen tijd vond om dat te doen. Arias zei dat hij na de vergadering "met een kater naar huis is gegaan." Opmerkelijk is wel dat de jury's van de andere cultuurprijzen heel wat meer leden telden, soms zelfs negen leden. En van dezelfde "vijvers" gesproken: de jury van de cultuurprijs voor Kritiek en Essay telde drie leden die tegelijk zetelen in de Adviescommissie Poëzie en Essay van het Vlaams Fonds voor de Letteren (Matthijs de Ridder, Hugo Brems en Anne Decelle).
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 08-02-2007
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening