Zin en onzin van de beste openingszin

Publieksprijzen fluiten je dezer dagen rond de oren als waren het kogels in een hinderlaag. De luisteraars van Radio 1 hebben de "zogezegd" mooiste openingszin uit de literatuur gekozen. Ze konden met deze actie een boekenpakket binnenrijven. Gabriel Garcia Marquéz haalde het met deze zin uit Honderd jaar eenzaamheid: "Vele jaren later, staande voor het vuurpeloton, moest kolonel Aureliano Buendia denken aan die lang vervlogen middag, toen zijn vader hem meenam om kennis te maken met het ijs." Ene Ilse Geeraerts selecteerde de zin omdat ze "zoveel nieuwsgierigheid opwekt". Ze las het boek naar verluidt acht maal. Geen wonder dat ze de openingszin kon opdreunen. Orhan Pamuk eindigde tweede met "Op een dag las ik een boek en heel mijn leven veranderde" uit Het nieuwe leven. Heeft het eigenlijk zin zinnen uit hun context te halen, vraag je je dan wel eens af? En waar bleef: "Heel lang ben ik vroeg naar bed gegaan"? Of: "Lolita, mijn levenslicht, mijn lendenvuur. Mijn zonde, mijn ziel. Lo-lie-ta: de tongpunt daalt drie treden het gehemelte af en tikt bij drie tegen de tanden. Lo. Lie. Ta." Ach nee, dat is natuurlijk al meer dan één zin.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 04-04-2007
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening