De lokroep van Utopia

Dromen van een betere wereld is al te menselijk, want vaak blijkt het paradijs niet in het heden aan te treffen. Schrijvers, filosofen, stedenbouwers, architecten, futurologen en fantasten schiepen daarom hun eigen utopia’s, ingebeelde eilanden waar vrede en liefde heerst, maakbare maatschappijen zonder de overlast van de geschiedenis, met de vele mogelijkheden die de puurheid van het witte, onbeschreven blad biedt. In het Mundaneum in het Belgische Mons, het fascinerende museum dat door wereldbouwer pur sang Paul Otlet werd geïnspireerd, opent binnenkort de overzichtstentoonstelling UTOPIA, de l'Atlantide aux Cités du futur de deuren. De tentoonstelling vertrekt bij de literaire bronnen van de utopie, met onder andere de onvermijdelijke Plato en Thomas More. Daarnaast krijgt architect Luc Schuiten en zijn visionair utopische en ecologische project, Archiborescence, een grote plaats. Luc Schuiten is de broer van striptekenaar François Schuiten, die met zijn reeks Les Cités Obscures ook al een stedenbouwer bleek. De term utopia is onlosmakelijk verbonden met zijn tegenvoeter, de dystopie, waarin bepaalde aspecten van een hedendaagse maatschappij – totalitaire trekken, big brothers, inperking van vrijheden – worden uitvergroot en bekritiseerd. Het genre blijft daarom springlevend. Hedendaagse auteurs die hun eigen fantasia’s, en hun tegengestelden beschreven zijn bijvoorbeeld Ben Okri (In Arcadia), Jean-Christophe Rufin (Globalia) en natuurlijk onheilsprofeet Michel Houellebecq (La possibilité d’une île). De studie van het utopisme bloeit dan ook welig, zo blijkt ook uit de drukke activiteiten en de interessante links van de Society of Utopian Studies aan de Universiteit van Alaska. (H.C.)
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 09-04-2007
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening