Connie Palmen op de barricade voor het 'edele' en 'verhevene' van literatuur

De essayreeks ‘Over de roman’ biedt Nederlandse en Vlaamse schrijvers de kans om hun visie neer te zetten over de actualiteit van de roman als kunstvorm. De bedoeling van de reeks is "het prestige en de positie van de roman te bevorderen in de multimediale en multiculturele samenleving". Eerder schreef A.F.Th. van der Heijden het openingsessay Kruis en kraai. De romankunst na James Joyce.
In het tweede zojuist verschenen deel Het geluk van de eenzaamheid (Athenaeum/Polak en Van Gennep) onderneemt Connie Palmen een literair-filosofische queeste naar de waarde van literatuur, die ze als ‘edel en verheven’ omschrijft. Het bij momenten felle boekje is een pleidooi voor “het solitaire” en “het elitaire”, en een ode aan het belang van fictie. Maar vooral is het bedoeld “als verzet tegen een toenemend populisme”: “de heersende tirannie van de middelmaat” en “de dictatuur van de consumentenmarkt”, die leidt tot “een vulgaire minachting voor het uitzonderlijke.”
Het geschrift doet veel stof opwaaien, te meer Palmen ook in interviews haar visie uitdraagt en onder meer Thomas Vaessens (De revanche van de roman) op de slof neemt. In NRC zei ze bijvoorbeeld: "Originaliteit maakt het verschil uit tussen literatuur en pulp, tussen kunst en kitsch" en: "Ik denk niet eens dat Kluun zo’n slecht boek heeft geschreven, het heeft alleen niets met literatuur te maken.” Zie ook de reactie van Stine Jensen in NRC Boeken: 'Komt een vrouw mij teleurstellen.': "Palmens inzet is niet om Bildung bij alle lezers te bereiken, noch om werkelijk met ze in gesprek te gaan. Ze wenst de hoge cultuur voor zichzelf en de haren te houden – haar ‘geluk van de eenzaamheid’ is een ivoren toren, waar zij zich kan afzonderen van ‘het volk’." En deze recensie in Het Parool en het interview in het VPRO-programma De Avonden.
Tags:
Geplaatst door Dirk Leyman op 17-12-2009
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening