WEBSITESTORIES # 9 - Forgotten Bookmarks

Het risico van de geweldige website Forgotten Bookmarks is dat je er maar blijft rondstruinen. De maker ervan inventariseert in oude boeken achtergebleven ansichtkaarten, foto's, brieven, recepten en allerhande briefjes en nota's. Zijn vondsten schudden de in ieder van ons levende voyeur wakker. En voor je het weet ben je een uur verder.
De oprichter van de site is tevens eigenaar van de antiquarische boekwinkel Popeks en heet Michael, zo vertelt hij op een informatieve Q&A- pagina. Alleen: waar zijn winkel zich bevindt blijft onduidelijk. Als jongen van zeven werkte hij er al, nu runt hij de zaak. Hij schat dat hij per dag zo'n 500 tot 600 gebruikte boeken door zijn handen laat gaan. De aangetroffen parafernalia heeft hij altijd bewaard. Maar pas in 2007 deelde hij voor het eerst een hilarische vondst met vrienden op internet. Dat was een gedroogd wiet-blad in een magnetronkookboek. Vanaf dat moment was het hek van de dam en kwam Michael erachter dat hij niet de enige was die dit soort vondsten intrigerend en waardevol vond.
‘The Stuff', zoals hij de talloze boekenleggers noemt, is onderverdeeld in bijna dertig categorieën: van ‘advertising' tot ‘valentine'. Voor de site wordt elk item gefotografeerd met het boek waarin het is gevonden, en kort beschreven. Het vaakst stuit hij op gedroogde bladeren (categorie: ‘plants'). Zo vaak dat hij is gestopt met ze te bewaren. Mede omdat ze erg kwetsbaar zijn. Klavertjes vier bewaart hij wel of stuurt hij met boek en al naar mensen die wel wat geluk kunnen gebruiken. 


Omheen Forgotten Bookmarks is een echte community ontstaan van mensen die Michael volgen via facebook, twitter, de e-mailnieuwsbrief of RSS-feed. Hij geeft vaak boeken weg en omgekeerd zijn er ook mensen die hun vondst in een boek aan hem melden. Dertien ‘Guest Posts' zijn er: een haarlok in Tokology: A book for every woman van Alice Stockham uit 1887 (nog altijd in druk), brieven (bijvoorbeeld van de ‘Retired Chicago Police Assocation' gericht aan ‘retirees and widows' in de autobiografie van Agatha Christie), een obituary uit een krant over de eerste eigenaresse van het boek (Love Songs van Sarah Teasdale uit 1923), Lois Anne Smith, onderwijzeres.
Het meest bijzondere zijn de brieven. Michael scant ze in, publiceert ze op zijn site en maakt een transcriptie. Wanneer dat nodig blijkt, zijn naam en (e-mail)adres onleesbaar gemaakt. Maar ook de foto's (honderdenelf zijn het er inmiddels) geven kleine inkijkjes in mensenlevens, van lang geleden of recenter, en vragen erom goed bestudeerd te worden. En ze laten je verbeeldingskracht werken.

Tags: Boekencuriosa, Bibliofilie, Boekhandel
Geplaatst door Wineke de Boer op 30-11-2010
Verwante berichten
Websitestories
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening