PRESSE PAPIER # 19 - Alejandro Zambra - Het verborgen leven van bomen

Een zwaarmoedige en intrigerende kleine roman, dat is Het verborgen leven van bomen van de Chileense auteur Alejandro Zambra. Sinds zijn debuut Bonsai in 2006 geniet Zambra in zijn vaderland een ware cultstatus. Vorig jaar verscheen Bonsai bij de jonge literaire uitgeverij Karaat in het Nederlands, in de vertaling van Luc de Rooy, die mede-oprichter en -uitgever is van Karaat. Bonsai, dat nog geen honderd pagina's telt, werd in Chili direct bekroond met de Prijs van de Literatuurkritiek en belandde in de Verenigde Staten in de top-10 van de beste vertaalde romans. Is de opvolger Het verborgen leven van bomen even goed?.
Minder is meer bij Zambra, zoveel is zeker: dit tweede boekje is niet dikker dan het eerste, wel nóg zwaarmoediger. In Bonsai ging het over een liefdesgeschiedenis tussen twee jonge mensen die langzaam uit elkaar groeien. De overeenkomsten met Het verborgen leven van bomen (een mooie vertaling overigens van La vida privada de los árbolos) zijn sterk. Ook hier gaat het over een koppel, zij het iets minder jong - het zijn dertigers - waarvan de vrouw tenslotte voorgoed zal verdwijnen.
Hoewel het tegenwoordig nog zelden als een compliment wordt beschouwd, moet Zambra's stijl als postmodern worden aangemerkt. Niet barok, aanstellerig of ingenieus, maar eigenlijk op een heel natuurlijke manier betrekt hij de lezer in zijn literaire spel. Hoofdpersoon Julián is getrouwd met Verónica, die de moeder is van Daniela, een meisje van acht. Julián brengt Daniela naar bed en vertelt haar verhaaltjes over bomen in het park. Verónica is nog niet teruggekeerd van haar tekencursus. "Zolang zij niet terugkeert blijft het boek doorgaan. Het boek blijft doorgaan totdat zij terugkeert, of totdat Julián er zeker van is dat zij niet meer terug zal keren. Voorlopig ontbreekt Verónica in de blauwe kamer, waar Julián het meisje bezighoudt met een verhaal over het verborgen leven van bomen". Je blijft hopen op een vrolijker afloop, maar je weet eigenlijk vrij snel dat Julián de volgende morgen nog steeds alleen zal zijn.
Ondanks het eenvoudige verhaal - een man wacht op zijn vrouw - gebeurt er van alles in Het verborgen leven van bomen. Zambra (foto)vertelt over hoe Julián en Verónica bij elkaar zijn gekomen, over de vader van Daniela, over zijn rol als stiefvader. Hij herinnert zich de spelletjes Metrópolis (de Spaanstalige versie van Monopoly) die hij vroeger speelde met zijn vader, moeder en zusje. Hij haalt zich van alles in zijn hoofd over wat Verónica kan zijn overkomen. Hij fantaseert over Daniela, dat ze later presentatrice van een radioprogramma zal worden, dat ze een vriend krijgt die Ernesto heet en die veel moet reizen voor zijn werk. En hij blijft wachten, de hele nacht lang.
De sterke verbeeldingskracht van de hoofdpersoon, in combinatie met de droge stijl waarin hij zijn herinneringen en fantasieën opdist, maakt dit boekje zo intrigerend en vreemd. Hopelijk redt de kranige uitgeverij Karaat het in deze tijden van fusies en faillissementen en kunnen we nog meer werk van deze onalledaagse schrijver tegemoet zien.

 

Alejandro Zambra, Het verborgen leven van bomen, Uit het Spaans vertaald door Luc de Rooy, Uitgeverij Karaat, € 15,95

Tags: Wereldliteratuur, Latijns-Amerikaanse literatuur
Geplaatst door Wineke de Boer op 11-12-2010
Verwante berichten
Presse-papier
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening