PRESSE PAPIER # 21 - Stéphane Audeguy - Wij, de anderen

Van de Franse schrijver Stéphane Audeguy (1964) verscheen bij uitgeverij Cossee onlangs de derde roman in het Nederlands, Wij, de anderen. Het is een onmiskenbare Audeguy - prachtig vertaald door Tatjana Daan - maar ook totaal anders dan zijn twee eerdere (bejubelde) boeken, De wolkenbibliotheek en Mijn broer, de enige zoon.
Kenmerkend aan het drietal is dat Audeguy zonder overdreven moralistisch te zijn, de mens een spiegel voorhoudt. Hij laat zijn personages op een beschouwende, afstandelijke manier vertellen over de gevolgen van de atoombommen op Japan, over de jacht op gorilla's in Indonesië, of de martelpraktijken die plaatsvonden in het tijdperk dat we met de Verlichting aanduiden. Over dat laatste valt te lezen in zijn historische roman Mijn broer, de enige zoon over de in de geschiedenisboeken vergeten broer van Jean-Jacques Rousseau. En hij verzint daarbij altijd een hoogst intrigerende plot.
Wij, de anderen, speelt zich voornamelijk af in het heden, al zijn er veel flash-backs ingevlochten. Setting is het Oost-Afrikaanse Kenia, en Audeguy is zo precies in zijn geografische aanwijzingen dat je regelmatig de atlas erbij pakt om te zien waar zijn hoofdpersoon zich bevindt en waar zijn reis hem heen voert. Pierre, de dertigjarige man over wie het boek gaat, heeft een missie: het lichaam van zijn overleden vader Michel naar het noorden brengen, om het een laatste rustplaats te geven. Pierre is de zoon van Franse ouders die elkaar in Kenia hebben ontmoet. Zijn moeder, die geen man wilde maar wel een kind, nam hem direct na zijn geboorte mee terug naar Frankrijk. De enige keer dat Pierre zijn vader heeft gesproken was toen hij dertien was. Pas nu ontdekt hij hoe bijzonder deze man was. Michel zette zich niet alleen in voor de arme bevolking van Kenia, hij leefde ook tussen hen, in een van de sloppenwijken van Nairobi, Kibera.
Behalve het verhaal over een zoon en zijn vader, vertelt Audeguy ook over Afrika. Door de flash-backs over de Engels kolonisten en wat ze aanrichten met hun spoorlijn van Mombassa naar het Victoriameer, maar ook door een anoniem koor commentaar te laten geven op de gebeurtenissen. Het zijn de geesten van alle doden ter wereld. Zij zijn "wij, de anderen". "Na het vertrek van Pierre bleven wij alleen achter in de savanne, voorzover wij alleen kunnen zijn, want de cijfers spreken voor zich, sinds het begin der tijden tachtig miljard doden, de zeven miljard van degenen die men de levenden noemt stellen daarbij vergeleken weinig voor. Wij hebben in dat hoge gras gelopen en in die bomen geslapen voor er zelfs woorden bestonden om de bomen, het gras,de savanne aan te duiden".
Het is door de beschouwende toon een verstilde roman geworden, ondanks alle beweging die er ook in zit (Pierre crosst het land door in een lijkwagen met zijn nieuw gevonden beste vriend die Jack Kerouacs On the road leest, nomadenstammen trekken voorbij en Pierre wordt verliefd op een Keniaanse hardloopster van wereldklasse). In korte hoofdstukken, waardoor de roman ook letterlijk ‘licht' blijft, trakteert Audeguy je op talloze historische sensaties. Alsof je in directe verbinding staat met de eerste mens.

 

Wij, de anderen, Stéphane Audeguy, Cossee, 304 p., € 19,90

 

In de rubriek Presse-papier signaleert, proeft of recenseert De papieren man regelmatig net verschenen boeken: romans die tussen de plooien dreigen te vallen, waardevolle literaire essayistiek, boeken over boeken, bibliofiele uitgaven, typografie, fotografie en veel meer.

Tags: Franse literatuur
Geplaatst door Wineke de Boer op 20-12-2010
Verwante berichten
Presse-papier
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening