Lijstjesziekte 2010 - Johan Eeckhout

Geef maar toe: verzadigd en murw geslagen bent u door de stortvloed aan  boekenlijstjes 2010, die ook op deze pagina's de revue passeerden. Toch komt De papieren man er nu ook nog mee aandraven. We zijn gezwicht voor de lijstjesziekte, jawel, noem het een moment van karakterzwakte.

De hele week door, tot 31 december, serveert elke Papieren Man (en Vrouw) u zijn persoonlijk lijstje met beste boeken van 2010, samen met een paar opvallende nieuwsfeiten of literaire momenten. Johan Eeckhout, die in 2010 DPM vervoegde en nu vooral de rubrieken Literair supplement en Agenda verzorgt, bijt vandaag de spits af.

 

Erg opvallend was de overkill aan belangstelling voor enkele kanonnen (Jonathan Franzen, Nicole Krauss. David Mitchell, Haruki Murakami), in schril contrast met de aandacht voor andere waardevolle titels, die soms postzegelformaatgewijs gerecenseerd werden of gewoon straal werden genegeerd. Zo las ik De kunst van verliezen van David Trueba, toch een werk van een zekere allure, en genoot ik van Elf van Daniël Rovers. Beiden toch wat aan de aandacht ontsnapt, me dunkt.

Zeer te spreken over Wij drieën van Julia Blackburn, Misdaden van Ferdinand Von Schirach, Halfschaduw van Uwe Timm, Hoe de Madonna op de maan belandde van Rolf Bauerdick, Februari van Lisa Moore, Waar de tijgers thuis zijn van Jean-Marie Blas de Roblès. Qua verhalenbundels noteer ik Amy Bloom (Waar de God van liefde is), Kevin Canty (Waar het geld bleef) , Sana Krasikov (Nog een jaar) en Judith Hermann (Alice) . Ook Dorsvloer vol confetti van Franca Treur en Mama Tandoori van Ernest van der Kwast konden me bekoren.

En ik reik mijn eigenste prijs uit aan Christophe Vekeman die met 49 manieren om de dag door te komen alweer niet op deze of gene shortlist belandde. Fascinerende lectuur bood ook de biografie over Knut Hamsun: dreamer and dissenter van Ingar Sletten Kolloen. Absoluut hoogtepunt was Over een uur ontluiken de bomen van Jens Christian Grøndahl, zowat in een ruk uitgelezen na zijn optreden in de Gentse Vooruit.

Aangespoord door Komrij's De 21ste eeuw in 185 gedichten las ik mooie poëzie van Esther Naomi Perquin (Namens de ander) en Maarten Inghels (Tumult) maar het meest verrast was ik door John Updike's ontroerende bundel Endpoint/Eindpunt. En jawel, ik zag een prikkelend en leesbevorderend televisieprogramma: Paper Trails op Canvas was zonder meer voortreffelijk. Het mooiste huwelijk tussen radio en literatuur blijft voor mij  het VPRO programma De Avonden.

 

Morgen: het lijstje van Wineke de Boer

Tags:
Geplaatst door de redactie op 28-12-2010
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening