Herman Brusselmans waagt zich opnieuw aan theatertekst

De Vlaamse auteur Herman Brusselmans heeft zojuist de laatste hand gelegd aan een theatermonoloog op maat van actrice Lies Pauwels. Daarmee keert Brusselmans sinds lang terug naar de toneelschrijverij. Een vrouw die de horizon heeft bereikt gaat pas in februari 2011 in première bij het Gentse theaterhuis Campo, maar is nu al klaar. Het stuk is geschreven op verzoek van Dirk Pauwels van Campo, tevens vader van actrice Lies Pauwels.

Toch twijfelt Brusselmans aan zijn talent voor het grote toneelwerk. "Mocht ik alleen toneelstukken hebben geschreven, dan zou ik het niet ver hebben gebracht", verzucht hij vandaag ietwat mistroostig in De Morgen. In een ver verleden schreef Brusselmans samen met Tom Lanoye het succesrijke ‘voetbaltheaterdrama' De Canadese Muur (1989) en pende hij drie volkse, komische toneelstukken voor het Gentse Theater Platform, evenals een tekst voor stand-up comedian Piet Depraitere. "Ik voel me nog steeds een beginneling in het theater", zegt Brusselmans. "Voor mij staat het proza bovenaan de pikorde van de literatuur. Daarin weet ik precies hoe ik het moet aanpakken. Theater blijft voor mij iets tussen hangen en wurgen."

De tekst die Brusselmans nu schreef voor Lies Pauwels (foto 2) is meteen ook zijn eerste tekst vanuit vrouwelijk perspectief: "Ze heeft me de vrije hand gegeven, maar ik denk wel dat de rol haar op het lijf is geschreven. Allez, dat hoop ik toch: ze heeft het stuk nog niet gelezen. (lacht) Misschien zegt ze: ‘fuck off, dat is zo slecht, ik smijt het in de vuilnisbak'."

Een vrouw die de horizon heeft bereikt handelt over een vrouw die gehuwd is met een zwarte en twee kinderen heeft. "Ze krijgt het zwaar te verduren. Boven­dien is haar man aan de luie kant. Het gaat dus ook over cultuurverschillen. Aan het eind beseft ze na heel wat verwikkelingen dat haar leven mislukt is." De Brussel­mansiaanse humor is inbegrepen. Zelfs Dimitri Verhulst krijgt een cameorol in de tekst. Hij moet er vanwege zijn immense succes een lijfwacht op na houden. "Mijn intentie is simpel: ik wil de mensen een avond lang amuseren. Daarom zit het vol schmierende passages, waarin ik het genre zelf ook op de hak neem. Zelfrelativering is heel belangrijk voor een schrijver."
Dat Brusselmans tussen zijn romanwerk door toch weer een theatertekst fabriceerde, is ook een kwestie van grenzen aftasten, zegt hij. "Deep down inside wil ik alles kunnen. Maar tegenover échte theatermannekes als Arne Sierens en Jan Fabre speel ik een klasse lager."

Tags: Nederlandse literatuur
Geplaatst door Dirk Leyman op 08-04-2010 om 13:00
Verwante berichten
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening