PRESSE PAPIER # 29 - Georges Perec - Tips en wenken voor wie zijn afdelingschef om opslag wil vragen

In een vermakelijke tekst uit 1968 beschrijft de Franse schrijver Georges Perec de talloze te omzeilen klippen om een loonsverhoging uit de brand te slepen. Het is een stijloefening vol bravoure.

 

Iedere hardwerkende sterveling vraag het zich op een onbewaakt moment af. Krijgen de beste paarden op de werkvloer eigenlijk wel de smakelijkste haver? Wordt het geen hoog tijd om je stoute schoenen aan te trekken, op je chef af te stevenen en hem eindelijk die langverwachte loonopslag te ontfutselen? Maar dan steekt het gepieker in verhevigde vorm weer de kop op. Hoe staat zijn/haar humeur er vandaag eigenlijk voor? Domineren de donderwolken of bespeur je een zweem van een glimlach? En op welk moment verschalk je hem/haar het best, tussen twee vergaderingen in of in de vroege ochtend?
Deze heilloze cirkelredeneringen vormen het vrolijke uitgangspunt van Tips en wenken voor wie zijn afdelingshoofd om opslag wil vragen van de Franse schrijver Georges Perec, de slimmerik die de wereld verblijdde met meesterwerken als Het leven, een gebruiksaanwijzing of La disparition, een complete roman zonder een enkele e erin. Perec schreef de voortjakkerende tekst voor het obscure tijdschrift L'enseignement programmé in 1968. Zonder enige vorm van interpunctie evoceert hij de tot mislukken gedoemde pogingen van een besluiteloze werknemer om zijn baas Xavier te benaderen. Spoedig raakt hij verstrikt in het kafkaëske bedrijfslabyrint. Van het kastje naar de muur én terug gaat het. Dan toch maar eerst een praatje slaan met juffrouw Yolande?

Deze parodie was Perecs zoveelste gewiekste experiment met vormdwang. En met taal én met logica die op losse schroeven wordt gezet, ondanks de mathematische resoluutheid van de tekst. Je gaat helemaal op in de vergeefse pogingen van de verteller om door het glazen plafond te breken. Wachten is de boodschap, wachten tot het tij keert. Maar je weet dat het er nooit van zal komen. Het ontnuchterende stroomschema voorin het boekje, met de hindernissenrit naar augmentation in kaartvorm, spreekt boekdelen. De kansen op een extra duit in het loonzakje zijn miniem. Weer nog maar even de rug krommen, op je tanden bijten en vooral: blijven dromen van die vette bijverdienste.


Georges Perec, Tips en wenken voor wie zijn afdelingschef om opslag wil vragen (Oorspronkelijke titel: L'art et la manière d'aborder son chef de service pour lui demander une augmentation), vertaald door Rokus Hofstede, De Arbeiderspers, 96 pagina's, 12,50 euro. 

Tags: Franse literatuur
Geplaatst door Dirk Leyman op 13-05-2011
Verwante berichten
Presse-papier
Reacties
Er werden nog geen reacties geplaatst.
Geef uw mening